|
Geluk in tweevoud voor Guerrouj Hier de uitslagen El Guerrouj in de voetsporen van Nurmi Als eerste kuste hij de benen die het werk hadden verricht. Daarna het Griekse kunststof dat hem had gedragen. Gevolgd door een dankzegging aan hogere machten. Hicham El Guerrouj was de schlemiel geweest van de twee voorgaande Olympische Spelen, in Atlanta en Sydney, door zijn onfortuinlijke nederlagen op de 1500 meter. Maar uitgerekend in de stad waar de olympische geschiedenis ooit begon, werd het doorzettingsvermogen van de 29-jarige Marokkaan beloond met een historische dubbelslag. Nurmi Tachtig jaar na de legendarische Finse hardloper Paavo Nurmi behaalde de Marokkaan het olympisch goud op zowel de 1500 meter als de 5000 meter. De Marokkaanse atleet haalde zaterdag de onmogelijk geachte dubbel binnen door op de vijf kilometer topfavoriet Kenenisa Bekele te verslaan. "Natuurlijk heb ik van Nurmi gehoord," zei El Guerrouj. "Een legende. Maar het is nu anders dan toen, met Bekele, Kipchoge en Gebrselassie. Dat zijn uitzonderlijke atleten. Nurmi was een grootheid in zijn tijd. Wat ik hier heb bereikt, was fabuleus. Ik heb er geen woorden voor. Vier jaar geleden in Sydney huilde ik tranen van verdriet. Als een kind. Hier huilde ik weer. Van vreugde. Gek van geluk Na zijn gouden race op de 1500 meter van afgelopen dinsdag zorgde El Guerrouj gisteravond op de 5000 meter voor een onverwachte sensatie door Kenenisa Bekele, de ongekroonde koning van de lange afstand, in de eindsprint te kloppen. El Guerrouj finishte, met beide armen in de lucht en een hemelse blik naar boven, in 13.14,39 minuten. Een fractie later passeerde Bekele, die eerder deze Spelen wel reeds eeuwige roem op de tien kilometer had vergaard, in 13.14,59. Slechts één keer eerder in de olympische geschiedenis had een atleet succesvol beide afstanden gecombineerd. Voor die primeur zorgde tachtig jaar geleden in Parijs de Fin Paavo Nurmi. Hoewel El Guerrouj eerder al heeft aangekondigd zijn carrière sowieso tot en met Peking 2008 te willen vervolgen, is zijn carrière sinds gisteravond af. Hij was al in het bezit van zeven wereldrecords (vier outdoor, drie indoor). Opmerkelijk is dat El Guerrouj een maand geleden nog twijfelde om naar Athene af te reizen. In juni had hij last gekregen van zware ademhalingsproblemen en begin juli werd hij in Rome voor het eerst sinds lange tijd (na een zegereeks van 29 wedstrijden) weer eens verslagen op de 1500 meter. Pas begin deze maand, na de Grand Prix van Zürich, besloot hij de gok te wagen. “De beste beslissing van mijn leven”, stelde hij gisteravond tevreden vast. “Vier jaar geleden huilde ik nog van verdriet, nu ben ik gek van geluk.” Klap voor Ethiopiers Met name bij Kenenisa Bekele (22) kwam de klap hard aan. De eergevoelige Ethiopiër uit de stal van manager Jos Hermens was het hele seizoen nog ongeslagen geweest, had wereldrecords gelopen op de vijf en tien kilometer en had in Athene op zijn favoriete afstanden willen dubbelen om op die manier enigszins in de voetsporen te kunnen treden van zijn illustere landgenoten Abebe Bikila, Miruts Yifter en Haile Gebrselassie. Terwijl na de finish El Guerrouj geëmotioneerd zijn triomf vierde en met zijn spikes in beide handen naar zijn familie op de tribune zwaaide, liep Bekele met zijn twee landgenoten (Gebremariam en Berhanu) gedesillusioneerd een ereronde. Met gebogen hoofd om zijn ontgoocheling extra te benadrukken. Vooraf waren Bekele en de andere favoriet, de Keniaan Eliud Kipchoge, al bevreesd geweest voor El Guerrouj. Beiden worden begeleid door Hermens en kennen elkaar daardoor redelijk tot goed. Enkele uren voor de finale hadden ze ook afgesproken het tempo in de eerste vier kilometer hoog te houden om op die manier El Guerrouj, die gisteravond pas zijn eerste vijf kilometer van het seizoen liep, af te schudden. Maar de opzet faalde jammerlijk. Foute tactiek Het werd het de ideale race voor de Marokkaan. Bekele mag een adembenemende laatste ronde op de 10.000 meter hebben, die van El Guerrouj is in zo'n scenario sneller. De winnaar wees de twee jongelingen na afloop op hun fout. "Hun kracht is ritme, mijn kracht is snelheid." Bekele had er met grote ogen naar geluisterd. Voor even was hij niet de kannibaal, die altijd en overal wint. Een jaar geleden tijdens de WK in Parijs was er hetzelfde duel geweest. Toen had hij wel het initiatief genomen, maar was de onbekende Keniaan Kipchoge met de zege aan de haal gegaan. En nu dit. "Mijn fout misschien," zei hij slechts. "Het was gewoon niet mijn dag."Bekele had zo graag in de voetsporen van zijn illustere landgenoot Miruts Yifter willen treden, met goud op de 5000 en 10.000 meter. The Shifter deed het in 1980 in Moskou, op de leeftijd van nota bene 40 jaar. El Guerrouj bood Bekele hoop: "Over vier jaar in Peking ben ik er niet bij." Stopt hij dan misschien? El Guerrouj zei dat niet nu te kunnen beslissen. "Ik heb altijd veel plezier in het lopen, ik heb nooit opgegeven op de momenten dat het moeilijk was. Ik wist in juli niet eens of ik wel in Athene zou kunnen lopen, omdat ik toen problemen had met de ademhaling. Ik ben behandeld, er bovenop gekomen en nu sta ik hier met twee gouden medailles. Misschien doe ik volgend jaar mee op de WK in Helsinki. Ik wil eerst naar huis, vakantie nemen en dan beslissen." Wereldrecord Bij het ingaan van de laatste ronde liep El Guerrouj nog altijd in hun spoor en toen Kipchoge 400 meter voor de finish aan de lange eindsprint begon, volgde hij ogenschijnlijk nog steeds probleemloos. Op het laatste rechte stuk zorgde hij uiteindelijk voor de definitieve afrekening en werden zijn olympische nachtmerries van ’96 en 2000 voorgoed uit zijn geheugen gewist. El Guerrouj verloor sinds ’96 slechts vier races op de 1500 meter. Twee van die races waren olympische finales. In Atlanta kwam hij bij het ingaan van de laatste ronde ten val en vier jaar later in Sydney bezweek hij onder de druk, waar de Keniaan Noah Ngeny uiteindelijk het meest van profiteerde. Bij de thuiskomst van de Spelen in Athene ontving El Guerrouj eindelijk loon naar werken. In drievoudig opzicht. Want behalve zijn titels op de 800 en 1500 meter werd hij afgelopen woensdag ook nog verkozen in de atletencommissie van het IOC. “Dat beschouw ik als een enorme eer. Ik vind het belangrijk dat atleten hun stem kunnen laten horen.” © AD 2-9-2004 8:01:37
dehardloopkrant.nl ®
|
