Zo bijzonder

Door Ellen van Langen

AMSTERDAM- Ik kan niet wachten om naar Griekenland te gaan. Alleen al het gevoel dat de Olympische Spelen morgen beginnen is bijzonder. Vaak vraag ik me af waarom het zoveel anders is dan een wereldkampioenschap. Daarbij treden de atleten ook aan tegen de besten van de wereld, maar toch is het niet te vergelijken. Eén keer per vier jaar komen alle sporten bij elkaar, één keer per vier jaar vindt het evenement plaats dat zover teruggaat in de geschiedenis.

Verwachtingen
De historie die voel je, die is er bij alles, ondanks alle commercie en andere bijkomende zaken. En die horen er nu ook bij. Daarvoor zitten we nu in de 21e eeuw. Ik verheug me al tijden op een aantal mooie finales in de atletiek. Ik zou dolgraag ook andere sporten gaan zien, maar dat gaat helaas niet met m’n werk, dus is mijn focus gericht op de atletiek. Waarom wordt het zo mooi? Gaat Haile Gebrselassie het redden tegen z’n nu al onverslaanbaar geachte jonge landgenoot Kenenisa Bekele? Gaan de Russische vrouwen die zich het hele seizoen verstopt hebben inderdaad een recordaantal medailles behalen? Wordt Hicham El Guerrouj nu wel olympisch kampioen? Hij heeft in zijn carrière nog maar één ding te bewijzen. Hij was de afgelopen tien jaar de beste op de 1500 m en toch heeft hij nog geen olympisch goud gewonnen. In Atlanta viel hij in de finale en in Sydney had hij niet z’n beste dag. Tot dit jaar waren dit de enige races over 1500 m die hij ooit verloren heeft. Dus is hij al jaren bezig met die ene race straks in Athene. En juist nu lijkt hij kwetsbaarder dan ooit. Afgelopen vrijdag verloor hij in Zürich van de eeuwige nummer twee in een bloedstollende race. bij het managementbureau waarvoor ik werk begeleid, zullen hun opwachting maken en het is fantastisch om de atleten die je een aantal jaren van zo dichtbij meemaakt in hun voorbereiding straks aan de startlijn in het Olympisch Stadion te zien. Nu moeten ze waarmaken waar jaren voor getraind is. Ik weet wat er door ze heen gaat, ik weet ook wat ze moeten kunnen. Er zullen teleurstellingen zijn, sommigen zullen voor verrassingen zorgen en aan het eind van iedere dag krijgen we te maken met de verschillende emoties van deze atleten.

De werkzaamheden
Mijn dagen zullen voornamelijk gevuld zijn met de wedstrijden van de atleten volgen in het stadion, zo veel mogelijk organisatoren zien te spreken om deelname van atleten voor de wedstrijden na Athene vast te leggen, en als belangrijkste de atleten proberen te zien en er voor hen te zijn en dingen te regelen. Als Kenenisa Bekele problemen heeft met zijn spikes, moeten er op stel en sprong nieuwe komen. Als een atleet naar een persconferentie van zijn sponsor moet, begeleiden wij hem daarbij. Als Mina Ait Hammou wil praten over de te volgen tactiek tijdens de voorrondes, moet ik er voor haar zijn.
Logistiek is dat tijdens de Olympische Spelen niet makkelijk te regelen. Als manager heb je in tegenstelling tot een WK of EK geen recht op accreditatie en dus geen toegang tot het olympisch dorp en het warming-up terrein. Helaas kunnen we dus de adviserende rol die we normaliter hebben niet op dezelfde manier doorvoeren tijdens de Spelen. Terwijl atleten daar wel om vragen. Omdat we de rest van het jaar altijd bij de wedstrijden zijn, weten we wat er speelt als de druk het hoogst is. Hetzelfde geldt voor persoonlijke coaches. Voor sommige atleten zijn veel dingen goed geregeld door hun olympisch comité. Van sommige landen zitten de begeleiders echter meer op feestjes dan dat ze zich met de atleten bezighouden. Het is jammer dat een atleet op het belangrijkste moment in z’n carrière niet altijd de optimale begeleiding krijgt.


© Telegraaf

 

4-9-2004 18:42:55 dehardloopkrant.nl ®

© maart 2000. Dit is een product van Running&Sound
info@sportpresentatie.nl