Nesterenko maakt einde aan Amerikaanse hegemonie
Hier
alle uitslagen
Nesterenko maakt einde aan Amerikaanse
zegereeks op 100 mtr
ATHENE - Twintig jaar ging de wereld van de sprintsters
gebukt onder een keihard Amerikaans regime. Zaterdagavond kwam er een
verpletterend einde aan die onderdrukking. Geplaagd door allerlei dopingschandalen
verloor Amerika voor het eerst sinds 1984 de olympische titel op de 100
meter bij de vrouwen. In een onvoorspelbare loterij was de Wit-Russische
Julia Nesterenko de gelukkige. Amerika moest het doen met zilver voor
de jonge Lauryn Williams. Persoonlijk
record
Nesternko moest zaterdag diep gaan. Ze was de enige die alle drie voorgaande
ronden onder de elf seconden was gebleven. Terwijl ze tot de Olympische
Spelen een persoonlijk record had van 11,02. Ook in de finale was een
tijd onder de 11 seconden nodig voor de titel. Nesterenko won in 10,93
seconden. Williams noteerde 10,96, de Jamaicaanse Veronica Campbell
kwam tot 10,97. De Amerikaanse sprintsters heersten
sinds 1984 op het koninginnenummer van de atletiek. De lange serie overwinningen
werd in Los Angeles ingezet door Evelyn Ashford. Vervolgens waren vedetten
als Florence Griffith (1988), Gail Devers (1992 en 1996) en Marion Jones
(2000) de baas op het korte snelheidswerk. Steeds waren het voorspelbare
uitslagen, waarbij de concurrentie eigenlijk voor de troostprijzen in
de startblokken plaatsnam.
Voor het eerst sinds 1980
Opvallend aspect is wel dat Nesterenko’s naam vorig seizoen niet in
de topvijftig van de wereldranglijst was terug te vinden. Haar snelste
tijd (11,45) noteerde ze toen bij een wedstrijd in eigen land. Dit jaar
is ze met vier tijden onder de elf seconden in de toptien terug te vinden.
Haar snelle progressie én het feit dat ze vorig jaar nog bijna
uitsluitend wedstrijden in eigen land liep, zorgde ervoor dat in Athene
van diverse kanten vraagtekens achter haar prestaties worden gezet.
Nesterenko zal het voorlopig een zorg zijn. De echtgenote van Dmitriy
Nesterenko, een 400-meterloper van nationaal niveau, mag zich de komende
vier jaar de olympische koningin van de sprint noemen. Vierentwintig
jaar geleden, in de hoogtijdagen van de koude oorlog, was het koningsnummer
voor het laatst door een niet-Amerikaanse gewonnen. Tijdens de door
de Verenigde Staten geboycotte Spelen van Moskou ging het goud destijds
naar de Russische Ludmilya Kondratyeva. Twee andere Oostblokatletes,
Marlies Göhr en Ingrid Auerswald, legden beslag op zilver en brons.
Daarna was de honderd meter nog slechts een Amerikaanse aangelegenheid,
getuige de olympische sprinttitels voor Evelyn Ashford (’ 84), Florence
Griffith- Joyner (’88), Gail Devers (’92 en ’96) en Marion Jones (2000).
De finale van gisteren riep in meerdere opzichten herinneringen op aan
die van Barcelona ’92. Destijds werd de 100 meter ook overschaduwd door
de afwezigheid van één de huizenhoge favorietes, in dit
geval Katrin Krabbe. De Duitse had eerder dat jaar gefraudeerd bij een
dopingcontrole. De finale werd vervolgens in 10,82 gewonnen door Gail
Devers. De inmiddels 37-jarige Amerikaanse was er gisteren ook nog bij.
Zij sneuvelde echter in de halve eindstrijd.
De afwezigen
Zaterdagavond was het anders. Amerika kwam met een B-ploeg. Kelli White
en Torri Edwards, vorig jaar in Parijs de nummers één
en twee bij de wereldtitelstrijd, ontbraken. Ze zitten, als gevolg van
vals spel met de dopingregels, voorlopig werkloos thuis. Ze zijn geschorst.
Titelverdedigster Marion Jones zat aan de kant. Door allerlei insinuaties
over vermeend dopegebruik kwam ze in juli bij de Amerikaanse selectiewedstrijden
nauwelijks vooruit. Ze verspeelde in Sacramento haar startplaats en
moet het doen met het verspringen. Amerika deed
het in Athene met goodold Gail Devers, inmiddels 37 en eigenlijk slechts
geïnteresseerd in de 100 meter horden. Ze nam op het laatste moment
de plaats in van de geschorste Edwards. Met haar verdedigden de onervaren
Lauryn Williams en LaTasha Colander, winnares van de trials, de kleuren
van de Verenigde Staten. De concurrentie stond er glimlachend naast,
wetend dat er eindelijk een kans lag om naar goud te lopen.
Geen Devers en Arron
"Alle sprintsters die hier ontbreken wegens dopingperikelen, stonden
de afgelopen jaren voor mij in de uitslag", gaf de Française
Christine Arron haar gevoel van onmacht van de afgelopen jaren aan.
"Eindelijk een schoon en eerlijk gevecht", meende ze over
de verdeling van de olympische medailles. Arron gold als een van de
favorieten, maar verdween een illusie armer al in de halve finales uit
het toernooi. Evenals Devers. Of dat de race echt
'clean' was zal de komende jaren wel blijken als de ingevroren urinestalen
met nieuwe technologie nogeens worden bekeken.
Colander en Williams
Het moest voor de Amerikanen zaterdagavond van Lauryn Williams komen,
die de school heeft verruild voor het grote geld in de atletieksport.
De 20-jarige kwam al ver, maar nog niet ver genoeg. In de 100-meterfinale
voelden twee andere Amerikaanse atletes, de jonge Lauryn Williams (20)
en LaTasha Colander, de druk van een hele natie op hun schouders. Colander,
een voormalig 400-meterloopster, verraste eerder dit seizoen tijdens
de Amerikaanse trials in Sacramento met winst op de 100 meter, maar
verbaasde daar enkele dagen later vriend en vijand alsmede haar coach
(Trevor Graham) door zich op het laatste moment terug te trekken voor
de finale op de dubbele afstand. Ze zou geblesseerd zijn aan haar achillespees.
Onmiddellijk staken geruchten over doping de kop op. Een Zweedse krant
wist zelfs te melden dat Colander positief was bevonden. In een verklaring
van haar advocaten werd het gerucht meteen met kracht ontkend. In de
finale van gisteravond was Colander – net als de zes andere finalisten
– niet opgewassen tegen het Wit-Russische sprintgeweld van Yuliya Nesterenko
© Telegraaf
4-9-2004 18:59:14
dehardloopkrant.nl ®
|
