Start

Archief

Fysiek

Gastenboek

Gratis lidmaatschap

Inloggen

Inschrijven

Kalender

Uitslagen

Vragen

Wedstrijd aanmelden

ATHENE - Voormalige Jamaicaanse begint op 44-jarige leeftijd aan haar zevende Spelen, nu onder de vlag van SloveniëVoor haar nieuwe vaderland Slovenië begint Merlene Ottey aan haar zevende Spelen. Maar na de persconferentie in Athene lijkt de koningin van de sprint over een catwalk te lopen als ze lachend foto's van haar nieuwe kledinglijn uitdeelt. Ottey reikte tot de kwartfinales 100 mtr en moest in de finale 200 mtr geblesseerd het toernooi verlaten.

Kinderen
Het is bijna niet te geloven dat deze unieke sportvrouw in haar strakke rode broek al 44 jaar is. Ottey heeft de tijd stil laten staan. 'De meeste mensen vonden me twaalf jaar geleden voor de Spelen van Barcelona al te oud.'
In navolging van de Amerikaanse tennisgodin Martina Navratilova noemt Ottey haar gevorderde leeftijd van ondergeschikt belang. 'Zolang mijn benen me op de 100 meter na iets meer dan elf seconden over de finish dragen, hoef ik me niet te schamen.' Dat kan in Athene nog een probleem worden voor de Bronze Queen. Maar met haar fraai geconserveerde lichaam durf je Ottey niet als de grootmoeder van de atletiek af te schilderen.Even wordt Ottey in verlegenheid gebracht als een voormalige concurrente het woord tot haar vroegere mentor richt. Tijdens de Spelen in Sydney veroverde Paula Davis-Thompson voor de Bahama's goud in de estafette en zilver op de 200 meter. 'Maar we spraken in Sydney vooral over het stichten van een gezin. Jij wilde toch ook kinderen, Merlene? Komt daar nog iets van terecht?'

Puriteins
Het is een pijnlijke vraag voor de gescheiden Ottey, maar ze geeft geen krimp. 'Met de huidige technologie is het wellicht mogelijk om mij nog een kind te bezorgen', zegt ze gevat. 'Maar het heeft niet de hoogste prioriteit.' Lopen zal ze, tot ze erbij neervalt. 'Nu ik na twee jaar blessureleed weer fit ben, hoop ik voor Slovenië ook aan de EK in 2006 mee te doen. En je hoort mij niet zeggen dat dit mijn laatste Spelen zijn.' Een puriteinse levenswijze is het geheim van haar eeuwig durende carrière, vertelde Henk Kraayenhof, voormalig coach van Ottey, vorig jaar aan NRC Handelsblad. 'Er komt bij haar geen hamburger naar binnen en van een stukje vlees wordt elk randje vet weggesneden. Ze verslond literatuur over voeding. Elke keer als ik haar ontmoette, vroeg ze of ik boeken had over dat onderwerp.'

De OS
Van de Spelen in Moskou in 1980 zegt Ottey zich alleen de strenge bewaking te kunnen herinneren. 'Maar de Spelen begonnen voor mij al in 1976 te leven. We hadden nog geen tv en op de radio hoorde ik dat mijn landgenoot Don Quarrie in Montreal goud op de sprint had gewonnen. Ik dacht: als Jamaica zich zo druk maakt om een atleet, wil ik daar ook bij zijn.' In ruim twee decennia heeft Ottey diverse generaties sprinters overleefd. Van gedrogeerde Oostblok-atleten als Koch en Kratochvilova tot de op 38-jarige leeftijd overleden Griffith en Gail Devers, de Amerikaanse met de lange nagels, voor wie ze het meeste respect zegt te koesteren. Aan hun tijden kon Ottey niet tippen, waardoor ze bij de Spelen nooit een gouden medaille heeft gewonnen. 'Aan Koch heb ik nog een handtekening gevraagd, omdat ze mijn idool was', vertelde Ottey, dit jaar na het atletiekgala in Gent. 'Pas later besefte ik dat doping voor de atletes uit de DDR a way of life was.' Zelf heeft ze ook geen brandschone reputatie. Voor de WK in Sevilla in 1999 werd Ottey op smadelijke wijze van de startlijst afgevoerd, nadat ze op nandrolon was betrapt.

Diep gekwetst
Wegens vormfouten in de procedure werd Ottey vrijgesproken. Trainer Kraayenhof geloofde heilig in haar onschuld. 'Ik vind wel dat die affaire een verbitterde sportvrouw van haar heeft gemaakt. Ergens is dat ook wel te begrijpen, want Ottey heeft haar appartement in Monaco moeten verkopen om de advocaten te bekostigen.'Hoewel de Jamaicaanse atletiekfederatie het grootste idool na reggaezanger Bob Marley weer in genade aannam, bleek Ottey haar krediet te hebben verspeeld. Diep beledigd was de veterane door het protest van haar teamgenoten tegen haar selectie voor de estafetteploeg in Sydney. Ottey haalde haar gram door Jamaica op 40-jarige leeftijd zilver te bezorgen op de 4x100 meter.Maar in die vergiftigde sfeer kon Ottey haar sport niet langer beoefenen. Ze vluchtte naar Ljubljana, waar ze al drie jaar met haar coach Srdjan Djordevic werkte. 'Ik had geen andere keuze dan een ander land te zoeken, waar ik kon blijven hardlopen.' Slovenië ontfermde zich gretig over de atlete in ballingschap. Maar de kras op haar ziel is gebleven. 'Het doet pijn als je valselijk van dopinggebruik wordt beschuldigd. Het was verleidelijk om de deur achter me dicht te gooien en nooit meer terug te keren in de atletiek. Gelukkig bood Slovenië me de kans te stoppen op mijn eigen voorwaarden.'

© Volkskrant