Wilson Kipketer.

(Red. Wilson Kipketer verloor verassend de finale 800 mtr. Vooraf werd dit interview afgenomen. Voor Kipketer is er meer dan alleen lopen in het leven. Lees ook finale 800 meter.)

Komen de Spelen te laat voor Wilson Kipketer?

Gilbert Roox en Jos Segaert
In Atlanta miste Wilson Kipketer een zekere gouden medaille omdat hij nog geen Deens paspoort had. Intussen is de man die zeven van de tien beste 800 meter-tijden ooit achter zijn naam heeft, niet meer onklopbaar. Komen de Spelen van Sydney voor Kipketer vier jaar te laat?

Wilson Kipketer is een Nandi, lid van de roemruchte Kenyaanse lopersstam die sinds jaren in olympische medailles grossiert. Kip Keino was de voortrekker op de Spelen van Tokyo in 1964.

Net zoals peetvader Keino komt Kipketer uit Eldoret. Hij liep school in het befaamde college van Sint-Patrick, een school die scherpere records op de afstandsnummers heeft dan vele landen.

Buitenlandse talentscouts lopen er om de haverklap langs en zo kwam het dat Kipketer in 1990 met een studiebeurs verhuisde naar het verre Denemarken, waar hij elektronica ging studeren.

Die verhuis zorgde achteraf voor problemen. Ten tijde van de Spelen in Atlanta was Kipketer al 's werelds beste op de 800 meter maar hij bezat nog geen officieel Deens paspoort. Daarvoor is immers zeven jaar verblijf nodig.

Het jaar voordien was hij echter al voor zijn adoptieland gestart in Göteborg, waar hij wereldkampioen werd. Dus kon hij ook niet meer als Kenyaan deelnemen in Atlanta.

Kipketer liet dus node de Olympische Spelen en een zekere gouden medaille schieten. ,,Een geluk bij een ongeluk'', vond hij achteraf. ,,Want door dat forfait had ik een geweldig seizoeneinde. In Rieti kwam ik voor het eerst heel dicht bij het wereldrecord van Sebastian Coe uit.''

Het was alleen uitgesteld. In het wonderjaar 1997 verlengde Kipketer niet alleen zijn wereldtitel, hij verbeterde tot tweemaal toe het wereldrecord. De droomgrens van 1.40 kwam in zicht: vier keer een 200 meter in 25 seconden.

Helaas, het jaar nadien werd Kipketer, intussen officieel Deen, achterhaald door een zeer Afrikaanse kwaal: malaria. Ondanks een grote trainingsachterstand startte hij toch op de Europese kampioenschappen in Boedapest.

Kipketer leed zijn eerste nederlaag in jaren. Hij eindigde pas achtste. Met de mythe van onklopbaarheid was het gedaan.

In Sevilla vorig jaar werd hij toch weer wereldkampioen. Zijn derde titel, niemand die het hem ooit voordeed. Maar het was keihard bikkelen tegen de Zuid-Afrikaan Sepeng.

En ook in dit olympisch jaar was er weer een kuitblessure. Bovendien diende jong geweld zich aan op de afstand: de Zwitser André Bucher (24) en de Algerijn Djabir Saïd-Guerni (23). Jongens van 1.43 toch. Op de Memorial Van Damme moest de oude meester zich tevreden stellen met een derde plaats achter beiden. Ook Gateshead werd een nederlaag.

Op zijn ongeëvenaarde palmares mist Wilson Kipketer alleen nog een olympische titel, maar komen de Spelen voor hem niet vier jaar te laat?

,,Toegegeven, ik ben niet meer de man van 1997'', zegt Kipketer in een vraaggesprek met sportkrant L'Equipe. . ,,Maar ik blijf toch goed voor een overwinning. De 800 meter is de voorbije jaren een beetje tot stilstand gekomen. Ik zie geen superlopers. Iedereen loopt nog altijd 1.43, 1.44. Dat geeft me vertrouwen.''

Kipketer won maandag zijn halve finale en klokte de derde tijd van alle deelnemers. Zal naast de titel pakken in de finale van vandaag een drama zijn?

,,Ik ben 28, ik ga nu niet meer beginnen met mezelf onder druk te zetten'', zegt de Afrikaan. ,,Of ik nu win of verlies in Sydney, het maakt mijn carrière als loper er niet beter of minder om. En het verandert zeker niets aan mijn leven. Lopen is voor mij nooit het einde van de dingen geweest.''

© Standaard.



© maart 2000. Dit is een product van Running&Sound
RunningSound@hetnet.nl