
Wilson Kipketer.
(Red. Wilson Kipketer verloor verassend de finale 800 mtr. Vooraf werd dit
interview afgenomen. Voor Kipketer is er meer dan alleen lopen in het leven.
Lees ook finale 800 meter.)
Komen
de Spelen te laat voor Wilson Kipketer?
Gilbert Roox en Jos Segaert
In Atlanta miste Wilson Kipketer een zekere gouden medaille omdat hij nog
geen Deens paspoort had. Intussen is de man die zeven van de tien beste 800
meter-tijden ooit achter zijn naam heeft, niet meer onklopbaar. Komen de Spelen
van Sydney voor Kipketer vier jaar te laat?
Wilson Kipketer is een Nandi, lid van de roemruchte Kenyaanse lopersstam die
sinds jaren in olympische medailles grossiert. Kip Keino was de voortrekker op
de Spelen van Tokyo in 1964.
Net zoals peetvader Keino komt Kipketer uit Eldoret. Hij liep school in het
befaamde college van Sint-Patrick, een school die scherpere records op de
afstandsnummers heeft dan vele landen.
Buitenlandse talentscouts lopen er om de haverklap langs en zo kwam het dat
Kipketer in 1990 met een studiebeurs verhuisde naar het verre Denemarken, waar
hij elektronica ging studeren.
Die verhuis zorgde achteraf voor problemen. Ten tijde van de Spelen in Atlanta
was Kipketer al 's werelds beste op de 800 meter maar hij bezat nog geen
officieel Deens paspoort. Daarvoor is immers zeven jaar verblijf nodig.
Het jaar voordien was hij echter al voor zijn adoptieland gestart in Göteborg,
waar hij wereldkampioen werd. Dus kon hij ook niet meer als Kenyaan deelnemen in
Atlanta.
Kipketer liet dus node de Olympische Spelen en een zekere gouden medaille
schieten. ,,Een geluk bij een ongeluk'', vond hij achteraf. ,,Want door dat
forfait had ik een geweldig seizoeneinde. In Rieti kwam ik voor het eerst heel
dicht bij het wereldrecord van Sebastian Coe uit.''
Het was alleen uitgesteld. In het wonderjaar 1997 verlengde Kipketer niet alleen
zijn wereldtitel, hij verbeterde tot tweemaal toe het wereldrecord. De
droomgrens van 1.40 kwam in zicht: vier keer een 200 meter in 25 seconden.
Helaas, het jaar nadien werd Kipketer, intussen officieel Deen, achterhaald door
een zeer Afrikaanse kwaal: malaria. Ondanks een grote trainingsachterstand
startte hij toch op de Europese kampioenschappen in Boedapest.
Kipketer leed zijn eerste nederlaag in jaren. Hij eindigde pas achtste. Met de
mythe van onklopbaarheid was het gedaan.
In Sevilla vorig jaar werd hij toch weer wereldkampioen. Zijn derde titel,
niemand die het hem ooit voordeed. Maar het was keihard bikkelen tegen de
Zuid-Afrikaan Sepeng.
En ook in dit olympisch jaar was er weer een kuitblessure. Bovendien diende jong
geweld zich aan op de afstand: de Zwitser André Bucher (24) en de Algerijn
Djabir Saïd-Guerni (23). Jongens van 1.43 toch. Op de Memorial Van Damme moest
de oude meester zich tevreden stellen met een derde plaats achter beiden. Ook
Gateshead werd een nederlaag.
Op zijn ongeëvenaarde palmares mist Wilson Kipketer alleen nog een olympische
titel, maar komen de Spelen voor hem niet vier jaar te laat?
,,Toegegeven, ik ben niet meer de man van 1997'', zegt Kipketer in een
vraaggesprek met sportkrant L'Equipe. . ,,Maar ik blijf toch goed voor een
overwinning. De 800 meter is de voorbije jaren een beetje tot stilstand gekomen.
Ik zie geen superlopers. Iedereen loopt nog altijd 1.43, 1.44. Dat geeft me
vertrouwen.''
Kipketer won maandag zijn halve finale en klokte de derde tijd van alle
deelnemers. Zal naast de titel pakken in de finale van vandaag een drama zijn?
,,Ik ben 28, ik ga nu niet meer beginnen met mezelf onder druk te zetten'', zegt
de Afrikaan. ,,Of ik nu win of verlies in Sydney, het maakt mijn carrière als
loper er niet beter of minder om. En het verandert zeker niets aan mijn leven.
Lopen is voor mij nooit het einde van de dingen geweest.''
© Standaard.
© maart 2000. Dit is een product
van Running&Sound
RunningSound@hetnet.nl