Artikel

Alozie verliest Hyginius.

Alozie ondanks overleden verloofde naar zilver op 100 meter horden

Eén week voor de start van de Olympische Spelen kwam de Nigeriaanse atleet Hyginus Anugo om het leven bij een verkeersongeval. Voor één persoon telde dat verlies groter dan voor menig andere aanwezige sporter in Sydney. De 400 meterloper Anugo was namelijk verloofd met Glory Alozie. De 22-jarige Nigeriaanse sprintte woensdag naar een zilveren medaille op de 100 meter horden. "Ik kan niet beschrijven
hoe ik me voel, het is te veel", zei Alozie nadat zij de zilveren medaille kreeg omgehangen.

Daar stond ze met haar zilveren medaille van de 100 meter horden om haar nek. Glory Alozie uit Nigeria. Voor de winnares Olga Shishigina klonk het volkslied van Kazachstan,, maar de 22-jarige Glory hoorde het niet.
Ze staarde wezenloos voor zich uit. In gedachte bij Hyginus Anayo Anugo, de 22-jarige Nigeriaanse sprinter met wie ze in januari zou gaan trouwen, maar die een week voor de start van deze Olympische Spelen in de drukke straten van Sydney door een auto werd overreden.

Glorie en Hyginus. Ze hadden hun dromen. Ze hadden hun plannen. In Valencia bewoonden ze samen met hun ploeggenoot Joan Ekah een appartement en trainden er voor de Olympische Spelen. Hyginus was een jongen die de deurbel met zijn ellebogen beroerde. Want vaak had hij de armen vol cadeautjes voor Joan en Glory. "Dan kwam hij binnen en zei: deze blouse is voor jou Glory en hier Joan wat vind je van deze schoenen', vertelde de laatste vorige week aan een Australische krant.

Eigenlijk had Hyginus helemaal niet in Sydney moeten zijn. De atleet trainde hard voor een plaats in de estafetteploeg, maar toen de bond besloot maar zes atleten mee te nemen, viel hij als zevende man af. Glory kreeg het echter voor elkaar dat haar verloofde als supporter mee mocht.

Een verblijf in het atletendorp werd niet toegestaan, maar daar maalde Hyginus niet om. Met haar coach betrok hij een kamer in Sydney. Tijdens de wedstrijden zou hij steunen. Vanaf de tribune.

Zover kwam het niet. Na een nachtelijk gebed - beiden zijn overtuigd Christen - sprong Hyginius die zevende september op en spoedde zich naar een van de vele winkels in Sydney die 24 uur per dag open zijn. Toen hij met een tas vol drankjes de straat wilde oversteken, gebaarde een buschauffeur dat hij kon passeren. Hyginius wuifde dankbaar terug en sprintte naar de overkant. Voor hij er aankwam was hij al gegrepen door het noodlot.

Glory stortte in toen ze de onheilstijding te horen kreeg. Het liefst wilde ze terug naar Spanje. Haar coach, vrienden, familieleden, teamgenoten. Allen smeekten ze haar te blijven. Ze had er al die jaren zo hard voor getraind. Ze was de nummer twee van de wereld. Ze was zo dicht bij die gouden olympische medaille. Maar het werd zilver. "Niemand kan beseffen hoe moeilijk ik het vond om hier te lopen', zei Glory na afloop. "De Olympische Spelen. Het olympisch dorp. Ik heb er niet van kunnen genieten.'

De beide hordenloopsters hadden geen last van favoriet Gail Devers. De Amerikaanse is oppermachtig bij het hordenlopen, maar doordat zij in de halve finale de vijfde horde raakte, kwalificeerde zij zich niet voor de finale. Devers won nog nooit een medaille op de Olympische Spelen bij het hordenlopen. Wel was zij twee keer (1992 en 1996) gouden medaillewinnares op de 100 meter sprint.

Glory Alozie maakte na de uitreiking een ronde door het stadion, waarbij zij door het aanwezige publiek werd onthaald op applaus. "Ik kan het niet geloven, net zomin als het nieuws over mijn verloofde. Deze medaille betekent alles voor me. De mensen uit mijn land hebben me veel gesteund in deze moeilijke tijd", sprak de Nigeriaanse geëmotioneerd.

© SD