Artikel

Iwan bij de Olympische Spelen in Sydney

Het is 27 juni, 17.45 uur. Ik ben op het station van Arnhem en wordt gebeld door iemand van het NOC*NSF met de mededeling dat ik de hoofdprijs heb gewonnen van de internetprijsvraag: een geheel verzorgde reis voor twee personen naar de Olympische Spelen in Sydney. Ik kan het eigenlijk maar moeilijk geloven. Vanaf de opening van de internetpagina van het NOC*NSF (www.sport.nl) werd er wekelijks een multiple-choise vraag gesteld waarvan je het antwoord op dezelfde internetpagina terug kon vinden. Mijn regelmatige deelname werd beloond en een grote wens om een keer de Olympische Spelen bij te wonen kwam in vervulling.

Op 17 juli ben ik samen met Peter von Meijenfeldt naar de Olympische ploegenoverdracht geweest. In deze show, gepresenteerd door Jack van Gelder, waren er enkele interviews met sporters, de Olympische kleding werd geshowd en de deelnemers werden officieel overgedragen aan de chef de mission: Jan Loorbach. Ook waren er optredens van Loïs Lane en Hans Klok.Na dit spektakel werd de prijs aan mij uitgereikt door de zeiler Roy Heiner en het reisbureau.Enkele weken later wist ik ook welke sportwedstrijden ik ging bijwonen: zwemmen, roeien, volleybal, basketbal en turnen. Nu kon ik mij helemaal gaan voorbereiden op de reis naar Sydney.

Woensdag 13 september.
Op woensdag 13 september begon de grote reis. 's Morgens vroeg met de trein vertrokken naar Schiphol. Daar kregen we meteen al de Olympische toegangstickets. Na de gebruikelijke formaliteiten van inchecken, paspoortcontrole en handbagagecontrole stapten we in de Boeing 747 en vertrokken om 13.00 uur richting Singapore. We vlogen met Singapore Airlines en elke stoel had een eigen TV-scherm met diverse video-kanalen, spelletjes en vluchtroute-informatie en een koptelefoon. Voldoende afleiding dus.

De vlucht naar Singapore duurde ongeveer 12 uur (10.524 km) en het tijdsverschil met Singapore is 6 uur. Tijdens deze vlucht kregen we 3 keer op de meest vreemde tijdstippen eten en drinken. Echt geslapen heb ik tijdens deze vlucht niet, die 's morgens om 7.15 uur (lokale tijd) in Singapare aankwam. De zon kwam toen net op. Even rondkijken op de grote luchthaven met vele winkeltjes en daarna om 9.30 uur met een andere vlucht naar Sydney. In Singapore even buiten geweest: het weer ziet er lekker uit, maar de vochtigheid is enorm en het is er erg benauwd. Kort na vertrek passeerden we de evenaar. Deze vlucht zit ik bij het raam en kun je mooi de diverse groene en bergachtige eilandjes zien die je passeert voordat je Australië bereikt. Het tijdsverschil tussen Singapore en Sydney is 3 uur, dus het horloge werd nogmaals aangepast. In Sydney was het namelijk 9 uur later dan in Nederland. Ter hoogte van de plaats Derby vliegen we Australië binnen. Het is onbewolkt weer en je kunt goed het dorre landschap van de woestijnen zien. Enkele rechte wegen doorkruisen het dunbevolkte land: een geweldig gezicht.
Het wordt avond en het is donker als we om 19.30 uur landen op het vliegveld van Sydney. Het is er al erg druk op het vliegveld. We nemen een bus naar het hotel in het centrum van Sydney en de behulpzame buschauffeur zet ons netjes in de buurt af.
In het hotel worden we ontvangen door iemand van het reisbureau en gaan daarna naar onze kamer op de 14e verdieping. Vanaf het balkon heb je (ook 's avonds) al een mooi uitzicht over de stad.
Omdat we morgen uitgerust aan de dag willen beginnen gaan we op tijd (22.00 uur) naar bed, ook om de wat gemiste slaap in het vliegtuig in te halen.

Vrijdag 15 september.
De volgende dag (vrijdag 15 september) staan we om 7.00 uur op en na het ontbijt lopen we eerst het Hyde Park in dat voor het hotel (Hyde Park Plaza) gelegen is. Het is nu lente in Australië en dat is goed zichtbaar aan de groene (palm)bomen en bloemen. Ook vallen meteen de andere vogels op: ibissen.We hebben al heel wat dia's gemaakt als we nog maar net het park zijn ingelopen, zoveel moois is er in het park te zien. Daarna gaan we het centrum in. Hier komen we langs de hoge AMP-tower en diverse hoge gebouwen.
Opvallend zijn de oude huizen die nog tussen de torenhoge nieuwe gebouwen staan. Ook rijdt er hier een monorail door de stad. We lopen riching Darling Harbour en gaan over de Pyrmont Bridge. Om circa 10.00 uur zijn we bij het Holland Heineken House dat bij het VOC-schip De Batavia aan de haven ligt.Hier wil ik infomeren of er nog kaartjes verkrijgbaar zijn voor de openingsceremonie. Wachtende in de rij blijkt een man een kaartje voor deze ceromonie te willen verkopen. Ik heb er niet lang over na moeten denken en na het pinnen van het geld was ik de gelukkige bezitter van een (prijzig) kaartje. Van de man kreeg ik ook nog andere toegangskaartjes van wedstrijden waar hij toch niet naar toe kon.
Daarna zijn we richting het Opera House en de Sydney Harbour Bridge gelopen. Ook daar is het erg druk. Eerst gaan we naar The Rocks, een wijk met het oudste huis van Sydney en mooie oude pakhuizen aan de haven.
In de haven ligt ook een groot cruiseschip. We gaan dan naar de andere kant van de haven, namelijk het Opera House. Hier wordt het parcours voor de vrouwentriathlon morgen al in gereedheid gebracht.
Omstreeks 14.00 uur ga ik per trein al naar het Olympisch Park. Mijn vader loopt nog wat door de stad en gaat dan naar het Holland Heineken House om de openingsceremony op een groot scherm te bekijken.

Het openbaar vervoer is goed geregeld. Overal staat duidelijk aangegeven waar je naar toe moet en vele vrijwilligers staan op vele plaatsen klaar om je te helpen. Na een overstap op het centraal station met de dubbeldekstrein naar het Olympic Park. Vanaf het centraal station duurt de rit ongeveer 30 minuten. Na het verlaten van het station moet je eerst door de controlepoortjes. Hier wordt de bagage gecontroleerd en wordt er gecontroleerd of je geen metaal bij je hebt. Dan kun je verder vrij rondlopen op het Olympisch park, waar ook weer een hele mensenmassa aanwezig is. Dit bestaat uit een grote brede laan (Olympic Avenue) waaraan de meeste sportaccommodaties liggen. Ook in het centrum van Sydney zijn een aantal accommodaties nabij Darling Harbour.
Eerst wat rondgekeken op het park en wat gegeten. Na de eerste kaartcontrole en het wachten in de rij ben ik om 16.45 uur in het Olympisch Stadion. Op elke stoel staat een geel koffertje klaar met diverse souvenirs en een zaklamp en armband met knipperlichtjes die tijdens de openingsceremony gebruikt moeten worden.
Het stadion loopt langzaam vol en naast me komen ook Nederlanders te zitten. Om 18.00 uur begint het voorprogramma van de openingsceremony, dat door 2 Australische bekendheden gepresenteert. Er zijn wat optredens en er wordt verteld wat er van het publiek verwacht wordt. Ook wordt de wave ingezet, waar het orkest zelfs aan meedoet.
Na het luid aftellen van 10 tot 1 begint om 19.00 uur het grote spektakel, dat begint met de opkomst van vele paardrijders met vlaggen. Daarna volgen er nog vele schitterende voorstellingen. De sfeer is heel bijzonder en de speciale effecten zijn grandioos. Dan volgt de binnenkomst van de diverse ploegen, beginnend met Griekenland. Het Australische publiek maakt natuurlijk een enorm lawaai als de Australische ploeg als laatste het stadion binnenkomt. Het hele middenterrein staat vol. Dan wordt de olympische vlag gehesen en komt de Olympische vlam binnen. Diverse Australische (oud)sporters lopen nog een rondje met de vlam. Cathy Freeman is de laatste en loopt de trap op en steekt de vlam aan in het water. Op spectaculaire wijze rijst de vlam uit het water op en gaat omhoog via de waterval. Tenslotte gaat de toorts omhoog met de vlam daarboven op.
Om ongeveer 23.00 uur is het geheel, na nog wat vuurwerk afgelopen en verlaat het 110.000 koppige publiek het stadion. Dit zorgt wel voor langere wachttijden op de trein, maar alles verloopt prima en geordend.
Om 2.00 uur ben ik weer in het hotel.

Zaterdag 30 september.
De volgende morgen (zaterdag 30 september) staan we vroeg op en lopen eerst richting het parcours van de triatlon, wat niet zo ver van het hotel af ligt. We verkennen het centrum nog wat beter en richting Darling Harbour en de Olympische accommodaties aldaar. In de stad staan op verschillende locaties grote videoschermen, waar het ook druk is met kijkers. We gaan de wijk China Town in en bezoeken een markt daar. Op tijd gaan we naar het Entertainment Centre waar om half 1 uur de (vrouwen)volleybalwedstrijden beginnen. De eerste wedstrijd die we zien is Brazilië-Kenia. Dit is een gemakkelijke overwinning voor Brazilië (3-0), omdat Kenia voor de eerste keer aan het Olympische tournooi meedoet. De tweede wedstrijd was Kroatië-Australië. De Australische fans zorgen ervoor dat de nodige decibels weer ten gehore kwamen. De kreten "Aussie, Aussie, Assie. Hoy, Hoy, Hoy…" werden vaak geroepen. Desondanks verloor Australië met (3-1).
Om half 5 waren de 2 wedstrijden afgelopen en hebben aan de haven nog wat gegeten en hebben we nog wat winkeltjes bezocht. Daarna hebben we de avond verder doorgebracht in het Holland Heineken House.
Daar was 22.00 uur een optreden van Bløf. De eerste dag werd er al meteen een zilveren medaille behaald bij 4x100 meter vrije slagen bij de vrouwen. Ad Roskam van de zwembond werd gehuldigd door Erica Terpstra en dit alles onder leiding van Paul de Leeuw. De oranje sfeer was er dus meteen opperbest.Dat zorgde ervoor dat we weer laat in bed lagen.

Zondag 17 september.
We stonden de volgende dag (zondag 17 september) iets later op. Na het ontbijt gingen we naar het triatlonparcours om de triathlon van de mannen te bekijken. Vandaag hebben we ons in het oranje gestoken, omdat er Nederlanders aan de triatlon meededen. We hadden een goede plek gevonden (nabij de kathedraal), waar ze meerdere keren langs kwamen rijden en lopen. De Nederlandse triatleten konden helaas geen medailles binnenhalen.
Nog voordat de triatlon afgelopen was, gingen we naar het Olympisch Park. Daar hebben we nog wat rondgelopen en vanuit een uitzichtpunt het Olympisch dorp bekeken. Daarna gingen we de grote Sydney Superdome binnen. Het was inmiddels al aardig warm geworden en het was fijn om in de koele Superdome te komen om de turnwedstrijden te bekijken. Ook dit stadion zat weer zo goed als vol. Om 14.00 uur begonnen de wedstrijden op de diverse nummers. Het zijn 2 kwalificatie-wedstrijden waarbij o.a. Roemenië en Rusland meedoen, de toppers van de Spelen. Om 17.45 uur is het afgelopen, bezoeken we eerst nog de grote Olympic Super Store op het Olympisch Park en gaan we weer richting het centrum van Sydney. We kijken eerst naar een lichtshow geprojecteerd op het Opera House en zien ook de Olympische Ringen op de Harbour Bridge.Daarna lopen we weer richting Darling Harbour waar vuurwerk wordt afgestoken (bijna elke avond is er wel ergens vuurwerk). Diverse gekleurde lichtbundels gaan de hele nacht over de stad.
In het Holland Heineken House hebben we de eerste gouden race van Inge de Bruijn live op het scherm bekeken. Daarna trad de band Karakter op later op de avond werd Inge de Bruijn gehuldigd door de voorzitter van de NOC*NSF Hans Blankert en Paul de Leeuw. Diverse cameraploegen waren hierbij aanwezig.Van TV-ploegen kijk je niet meer op, want in Sydney zie je er erg veel rondlopen en zeker bij de toeristische trekpleisters.
Het bleef weer lang gezellig in het Holland House en daardoor was er weer een korte nacht.

Maandag 18 september.
Op maandag 18 september moesten we echt heel vroeg opstaan, want om half 9 begon het roeien al, het ontbijt in het hotel hebben dus overgeslagen.
De roei-accommodatie ligt zo'n 40 kilometer buiten Sydney, aan de rand van de Blue Mountains. Zo zagen we vanuit de trein ook nog wat van buiten de stad.
De Nederland-supporters zijn altijd goed te herkennen met hun oranje outfit, dit in tegenstelling tot de vele andere buitenlanders die niet in speciale kleuren zijn gestoken. Af en toe zie je wel een Australiër in het geel-groen. In de trein waren we al een echte roei-fan tegengekomen.
Nadat we op het station van Penrith waren aangekomen reden de bussen af en aan naar de roei-accommodatie.Vandaag waren er kwalificatiewedstrijden, waarbij 6 van de 9 Nederlandse roeiploegen aan de start verschenen. Daarbij waren er toch een groot aantal succesvol. Het zon scheen volop vandaag en het was daardoor erg warm.
Na de roeiwedstrijden was het even wachten in de rij totdat je de bus weer inkon naar het station. Maar er stonden echt vele tientallen bussen klaar. We gingen daarna naar het Olympisch Park waar we de andere delen van het Olympisch Park hebben bekeken hebben.
Een uur voor de wedstrijd gingen we naar het Aquatic Centre waar om 19.00 uur diverse finalewedstrijden op het programma stonden. In het begin van de wedstrijden kwam Pieter van den Hoogeband in actie en zwom bij de 200 meter vrije slag naar goud in een evenaring van zijn eigen wereldrecord. Het was echt een spannende race en het publiek was uitbundig, omdat de Australiër Ian Thorpe ook als kanshebber was bestempeld.
Het oranjelegioen was blij en het overige publiek wat stiller toen Pieter had gewonnen. Er waren verder nog een aantal mooie wedstrijden waarbij om de medailles werd gestreden. Tussendoor waren er verschillende huldigingen. Een kaartje voor zo'n finalewedstrijd (duur 2 uur) kost 455 Australische dollar (1$=ƒ 1,54) en is dus niet voor iedereen weggelegd. Als prijswinnaar heb ik deze kaartjes gratis gekregen.
's Avonds natuurlijk weer naar het Holland House, met weer een opreden van Bløf. De vader van Pieter van den Hoogeband was aanwezig voor de huldiging. Daarna kwam ook Leontien Zijlaard-van Moorsel met haar man en trainer Michael Zijlaard. Vandaag waren er dus 2 gouden plakken behaald.
Wanneer je in je het oranje gekleed bent, dan wordt je regelmatig aangesproken, zeker nu het zo goed gaat met de Nederlandse sporters.

Dinsdag 19 september.
Dinsdag 19 september hebben we eerst ontbeten en zijn toen het centrum ingegaan en hebben nog wat souvenirs gekocht. Daarna hebben we de AMP-tower bezocht. Deze toren is met 305 meter hoogte de hoogste toren van Sydney. Vanuit de toren heb je werkelijk een schitterend uitzicht op de stad en de zee. Het weer was vrij goed, dus we konden de verre omtrek zien.
We zijn daarna richting de Royal Botanic Gardens (botanische tuinen) gelopen. Dat is echt een schitterend park met veel bijzondere bloemen, planten, cactussen en (palm)bomen. Vele stonden in bloei, omdat het lente was. Ook hebben we in het park verschillende vogels gezien, waaronder een aantal kaketoe's en een cucakaburuh.Vanuit de botanische tuin heb je ook een prachtig uitzicht op de stad, het Opera House en de Sydney Harbour Bridge.
Langs het Opera House zijn we naar het station gelopen, waar we de trein weer naar het Olympisch Park hebben genomen. Daar hebben we om 14.30 uur 2 (mannen)basketbalwedstrijden bijgewoond in de Dome. De eerste wedstrijd was Rusland tegen Spanje. De wedstrijd begon spannend, maar werd later door Rusland beslist in 71-63. De tweede wedstrijd was de aantrekkelijkste en toen zat het stadion ook helemaal vol. De Verenigde Staten moesten namelijk tegen Italië. De VS won deze wedstrijd gemakkelijk met 93-61, maar er waren een aantal mooie spelmomenten te zien. Opvallend was ook het toegenomen aantal veiligheidsmensen dat aanwezig was toen de VS moest spelen.
Omstreeks 18.10 uur waren de wedstrijden afgelopen en verlieten we het Olympische Park. Nog eenmaal bezochten we het Holland House. Ditmaal was er een TV-verbinding met het Olympisch dorp met zilveren medaillewinnaars van de estafettezwemploeg.

Woensdag 20 september.
Op woensdag 20 september hebben we alles ingepakt, het hotel verlaten en zijn per trein naar het vliegveld gegaan. Daar hebben we onze laatste Australische dollars opgemaakt en gewacht op het vertrek van het vliegtuig. We vertrokken om 12.45 uur weer naar Singapore. Bij vertrek heb je een prachtig uitzicht op de (grote) stad en de kust. Boven het land was het nu wat meer bewolkt.
Om 17.45 uur kwamen we in Singapore aan. Weer wat winkels bekeken en uitgerust, want om 23.25 uur vertrok onze aansluitende vlucht naar Amsterdam. Tijdens deze vlucht heb ik nog wel een aantal uur echt geslapen, de gehele vlucht (12 uur) was namelijk in de nacht en duurde wat langer dan de heenreis, vanwege de tegenwind.
Omstreeks 6.30 uur kwamen we weer aan in een koud en bewolkt Nederland. Nog even met de trein naar het station van Rijen en toen zat de reis er echt op.
Het was echt een hele belevenis, een fantastische ervaring die ik niet snel zal vergeten. Veel dingen die ik gezien heb, zijn moeilijk op papier te vatten, zo indrukwekkend en mooi waren die.
Van 13 augustus t/m 29 augustus 2004 zijn de 28e Olympische Spelen in Athene en ik denk dat ik al weet waar ik in die periode zal zijn. Ik kan het echt iedereen aanraden, want het is geweldig om bij 's werelds grootste sportevenement te zijn.