|
Goud als pijnstiller voor Hermann Maier Hermann Maier voelt nog dagelijks erfenis van motorongeluk Op de Super-G greep hij net naast een medaille en de afdaling werd een blamage zonder weerga: logisch dat Oostenrijk voor de wereldtitelstrijd op de reuzenslalom niet meer rekende op Hermann Maier. Een vergissing. Er zijn mensen die zich oprecht verbazen over het feit dat Hermann Maier nog skiet. Indrukwekkend Die mensen zeggen dat uit respect en bewondering voor de metselaar uit Flachau, omdat ze weten welke erfenis de beste en succesvolste wintersportatleet van de laatste zeven jaar met zich meetorst. En wanneer die man dan, na twee minder geslaagde races door de opportunistische Oostenrijkse skifan al nagenoeg naar een of ander kerkhof verbannen, de concurrentie sart en wetten tart door de reuzenslalom op de WK te winnen, is dat een wonder. Een wonder - gistermiddag voltrok zich er weer een op de Stelvio-piste in Bormio - dat de sport zo boeiend maakt en houdt. Niet dat de gemiddelde supporter van het skiën de zaken zo benadert, integendeel. Afdaling, Super-G, (reuzen)slalom of combinatie, het is een kwestie van winnen of verliezen. De winnaars zijn helden, de verliezers worden in de felst meelevende kringen soms als verraders van de natie beschouwd. Ongeacht of hij nu naar de naam Hermann Maier luistert of niet. In een land als Oostenrijk, 's werelds grootste bakermat van topskiërs, valt een icoon van zijn voetstuk zodra het podium voor hem of haar uit het zicht verdwijnt. Want daar staat meestal dan wel een andere landgenoot op. Slechts de insiders konden daarom gisteren de prestatie van Maier op werkelijke waarde schatten. ,,Dit is ongelooflijk indrukwekkend'', mompelde Rupert Steeger, dorpsgenoot van de nieuwe wereldkampioen op de reuzenslalom, terwijl hij door allerlei gewichtig doende landgenoten werd gefeliciteerd. ,,Je moet niet mij hebben, maar de lieden daar beneden aan de finish'', liet de mediaman van de Oostenrijkse bond weten. ,,Ik kan slechts vertellen door welke hel deze jongen de afgelopen jaren is gegaan.'' Pijn Steeger: ,,Weet je hoeveel pijn Hermann dagelijks moet doorstaan om te kunnen skiën? Man, je kunt het niet voorstellen wat dat motorongeluk (augustus 2001-red) heeft veroorzaakt. Geen dag gaat voorbij zonder dat hij pijn heeft in dat linkerbeen. Hermann weet niet of het een chronische aandoening is, of dat het puur verband houdt met het skiën. Maar één ding is duidelijk: hij wordt er gek van.'' Volgens Steeger speelt het ongemak een voorname rol in de teruglopende resultaten. ,,Hij heeft moeten wennen aan de pijn, vooral hier'', zei hij, daarbij tikkend tegen zijn voorhoofd. ,,Mentaal moet je leren omgaan met zo'n nieuw probleem. Dat heeft tijd nodig. Hermann heeft zo aangetoond dat zware blessures niet onoverkomelijk zijn. Met vandaag opnieuw een demonstratie van zijn bovenmenselijke kunnen'', aldus Steeger. Looze De bewondering voor de ruige krachtpatser deelde Marcel Looze, topsportcoördinator van de Nederlandse Skivereniging. De Noord-Hollander begeleidt de enige Nederlandse WK-deelnemer Rogier Oosterbaan bij de WK en is bekend met het moeilijke genezingsproces van Maier. Met goedvinden van de 'Herminator' werd kort na het ongeluk begonnen met de productie van een documentaire over de lange weg naar het herstel. ,,Als je de beelden ziet, geloof je je ogen bijna niet. Waar Hermann vandaan moest komen, uit zó'n diep dal, het was verschrikkelijk. Skiën is een sport waarbij het gevoel heel erg belangrijk is. Maier mist gewoon een deel van het gevoel in zijn linkerbeen, omdat de zenuwen die daar horen te zitten volledig zijn verdwenen. Dat hij dan juist zo goed presteert op de reuzenslalom, dé discipline die veel gevoel vereist, is bijzonder. Héél knap'', oordeelde Looze. Maier, die landgenoot Benni Raich (zilver) en de verrassend sterke Amerikaan Daron Rahlves (brons) naast zich had op het ereschavot, zelf erkende ook wel dat zijn gouden medaille hem met trots vervulde. ,,Er zijn niet zo veel hoofdprijzen door Oostenrijkers op dit onderdeel gewonnen. Ik kan me Sailer, Schranz en Nierlich herinneren. Nu hoor ik ook in dat rijtje. Nee, veel spanning voelde ik niet. Sinds mijn motorongeval neem ik de races zoals ze komen. Het skiën is sindsdien heel anders geworden.'' Pijnlijker vooral. © AD |
© maart 2000. Dit is een product
van Running&Sound
info@sportpresentatie.nl