Maase koos pas laat voor de hardloopsport
door Gerard van de Veen
Zeist – Een vraaggesprek met de onbetwiste topper van het mannelijk atletiekpeloton in Nederland: Kamiel Maase. Bij het schrijven van dit artikel was nog niet bekend dat Kamiel Maase met ernstige blessure kampt en het hoogst twijfelachtig is of hij zal deelnemen aan het WK in Helsinki
Andere route
Waar veel kinderen op jonge leeftijd een atletiekopleiding met verschillende onderdelen volgen en uiteindelijk de keuze voor een bepaald of bepaalde atletieknummers maken, daar koos Kamiel Maase voor een andere route. Tot aan zijn 17e levensjaar was tennis de hoofdmoot binnen het gezin waarin hij opgroeide. Ook tafeltennis behoorde tot zijn favoriete sporten en met een schoolvriend fietste hij in de vakanties heel wat af.Op zijn 17e begon hij voor zichzelf met hardlopen en door een schoolvriendje werd hij overgehaald zich aan te melden als lid van het Zoetermeerse Ilion. Twee jaar combineerde hij hardlopen en tennis. De eerste twee jaren trainde hij uitsluitend. Maar toen hij eenmaal met deelname aan wedstrijden begon en merkte dat hij goed meekon, toen was het hek van de atletiekdam. De verslaving was begonnen. Toen hij in 1990 met zijn studie in Leiden begon, was tennissen er eigenlijk al niet meer bij. Een jaar later verhuisde hij naar de trainingsgroep van Bram Wassenaar in Leiden, toen nog genaamd De Bataven. Na een fusie met A.V. Holland veranderde deze verenigingsnaam in Leiden Atletiek, de club waar Maase nog steeds lid van is en nog altijd onder de vleugels van Wassenaar traint.
Grote toernooien
Tussen die periode en 2005 heeft Kamiel Maase talrijke successen geboekt. De twee wedstrijden waaraan hij de mooiste herinneringen bewaart vonden plaats tijdens een wereldkampioenschap. In 1999 behaalde hij in het Spaanse Sevilla een prachtige 8e plaats op de 10.000 meter. In 2003 behaalde hij, ondanks een matig voorseizoen, in een aanzienlijk betere eindtijd eenzelfde positie in Parijs. Een prestatie van formaat in het geweld van de Afrikaanse topatleten.Op zowel de Olympische Spelen van Sydney (2000) en Athene (2004) was Maase er ook bij. Aan met name de laatste Spelen bewaart hij niet zulke goede herinneringen. En daar start deze bijdrage. Kamiel Maase vertelt: “Over mijn 10.000 meter ben ik bepaald niet tevreden. Voor mijn gevoel is dit het minste toernooi en de minste klassering (een 14e, red.) die ik heb meegemaakt. Het ‘liep’ niet in de wedstrijd. Het was erg warm en dan heb je ook nog zo’n dag dat het gewoon niet lekker gaat. Misschien heb ik vooraf tijdens de acclimatisatie te veel in de warmte getraind waardoor ik onvoldoende energie overhad. Ik was niet meer fris. Het geeft dan sportief gezien een heel teleurstellend gevoel, zeker als je je een jaar hebt voorbereid op een dergelijk groot toernooi. En je verwacht er toch veel van, zeker als je de prestaties van de wereldkampioenschappen in Sevilla en Parijs in ogenschouw neemt. Je hoopt dan ook op de Olympische Spelen bij de eerste acht te eindigen”.
Blessure
Ook kwam Maase niet geheel ongeschonden uit de Olympische strijd. Kamiel vertelt: “Het is zeker geen excuus maar ik had last van een peesblessure in mijn voet. Deze blessure nam ik mee naar huis. De blessure leek aanvankelijk niet zo ernstig en na enige dagen rust besloot ik me te gaan voorbereiden op de Marathon van New York, in november van vorig jaar. Maar het genezingsproces duurde langer dan verwacht en ik moest mijn deelname in de Big Apple afzeggen. Ik besloot daarna met vakantie te gaan. Vanwege de Olympische Spelen was dat er ook nog niet van gekomen”.Na zijn vakantie besloot Maase de trainingsdraad weer op te pakken. “In het begin heb ik het rustig aan gedaan”, vervolgt hij zijn verhaal, “daarna ben ik begonnen met de voorbereiding op de Fortis Marathon van Rotterdam. Misschien had ik te lang stilgezeten, want opnieuw werd ik in mijn voorbereiding geconfronteerd met wat kleine blessures, waardoor ik zo nu en dan toch gas moest terugnemen. Wellicht was de overgang van een tijdje niets doen naar weer trainen te groot”. Ondanks deze hindernissen presteerde Kamiel Maase toch opmerkelijk. Tijdens het Nederlands kampioenschap 10 km op de weg in Schoorl, de eerste in de Nederlandse geschiedenis, en op het Nederlands kampioenschap veldloop in Roggel eiste hij de gouden medaille voor zich op.
Over marathons
“In 2003 deed ik zowel de Marathon van Rotterdam als Amsterdam. Op de Marathon van Rotterdam was ik zeer goed geprepareerd. Als voorbereiding ging de 30 km in Schoorl geweldig, daarna liep in nog een lage 28’er op de 10 km in Den Haag. En juist op de dag van de Marathon in Rotterdam was het warm, eigenlijk te warm om een goede tijd neer te zetten en dus viel die tijd wat tegen. Vervolgens werd ik rond het Wereldkampioenschap in Parijs gevraagd of ik interesse had om de Marathon in Amsterdam te lopen. Ik was dat niet van plan maar ik had zoiets van: laat ik dat maar proberen. En wat gebeurt er dan met een veel minder specifieke voorbereiding: je loopt een nieuw Nederlands record op de marathon. Daaruit mag je de conclusie trekken dat een marathon een onvoorspelbaar gebeuren blijft”.
Zeven nationale titels veldloop
Inmiddels is Kamiel Maase zeven keer gekroond tot de beste Nederlander op het onderdeel veldloop. Daarmee heeft hij het record van de uit het Brabantse Zeeland afkomstige voormalig topatleet Tonnie Dirks geëvenaard. Is Maase van plan om het hierbij te laten? “Nee”, zegt hij, “ik hoop dit record echt te verbeteren”.
Over Helsinki
“Na de Fortis Marathon van Rotterdam heb ik in eerste instantie alleen maar getraind” vertelt Maase. “Voor Helsinki zal ik slechts in drie wedstrijden starten, waarvan Voorthuizen de laatste in de voorbereiding is. Voor Voorthuizen ga ik drie weken op trainingsstage in het Zuid Duitse Bad Dürrheim. Dat gebied ken ik omdat ik daar in het verleden ook in voorbereiding ben geweest op het Europees kampioenschap in München. Samen met mijn trainer Bram Wassenaar hoop ik daar met nog een aantal atleten naar toe te gaan”.
Het parcours in Helsinki heeft Kamiel Maase in de maand mei samen met coach Wassenaar en Ger Wijenberg (echtgenoot van atlete Nadja Wijenberg) al verkend. Daarover zegt hij: “Het parcours in Helsinki is zeker niet gemakkelijk. Je kunt niet spreken van echte heuvels, maar het parcours gaat continu wat op en neer. Bovendien is het rijk aan scherpe bochten. Ik ben blij dat ik dat nu al weet!” Kamiel hoopt na zijn goede toernooiprestaties op de tien kilometer nu ook op de marathon goed uit de verf te komen. “Ik ga voor een plaats bij de eerste tien” zo laat hij weten.
Over Voorthuizen
Kamiel Maase was er in 1999 in Voorthuizen bij. Wat herinnert hij zich nog? “Wat ik in de eerste plaats nog weet dat ik vrij laat in Voorthuizen aankwam. Ik werd geflitst omdat ik iets te hard reed, daar had ik de balen van. Verder weet ik nog dat er behoorlijk wat publiek was en dat er een gezellige informele sfeer heerste. En er zitten 6 bochten in het overigens prima parcours”. .
Profiel Kamiel Maase
Naam: Kamiel Maase
Geboortedatum: 20 oktober 1971
Geboorteplaats: Nijmegen
Woonplaats: Zeist
Lengte: 1.90 m
Gewicht: 70 kg
Schoenmaat (US): 11.5
Beroep: Atleet
Vereniging: Leiden Atletiek
Coach: Bram Wassenaar
Favoriete wedstrijd: E.A.A. Eurochallenge (10.000 meter)
Hobbies: Fotografie, lezen, goede koffie drinken, originele VW Beetle
Sponsors: Nike, Albron, Inovit Powerbar
Persoonlijke records
Afstand Tijd Plaats Datum Bijzonderheid
1500 meter 3.42.84 Papendal (Ned) 4 juli 2001
3000 meter 7.45.44 Leiden (Ned) 12 juni 1999
5000 meter 13.13.06 Berlijn (Duitsland) 6 september 2002 Nederlands record
10000 meter 27.26.29 Brussel (België) 30 augustus 2002 Nederlands record
21,1 km 1.02.07 Glasgow (Schotland) 20 augustus 2000
Marathon 2.08.31 Amsterdam (Ned) 19 october 2003 Nederlands record
dehardloopkrant.nl
®
