|
Schemas, de voor- en nadelen
|
Geplaatst op:
2007-05-18 13:18 |
Hardlooptraining
Alle andere artikelen van Sietse Keun vindt u in het menu training. Klik hier voor menu training.
Door Sietse Keun
Het lopen volgens schema is een soort voorprogrammering, althans daar lijkt het op. Een schema is niets anders dan een indeling van het jaar in perioden. Periodisering is dan ook een spannend synoniem voor schemas maken, als de trainer het roept klinkt het helemaal geweldig. Maar niets is moeilijker dan periodiseren. Waarom is dat zo moeilijk?
Waarnemen
Periodiseren of schemas maken is eigenlijk een op maat gesneden loopprogramma. Iedere loper is een mens, en ieder mens is verschillend. Er zijn dus geen universele loopschemas. Natuurlijk kent het Internet vele sites waar schemas vermeld worden. Of waar tegen een vergoeding schemas worden verstrekt. De laatste categorie kent over het algemeen meer individualiteit, het is meer op maat geschreven. Maar de mensen die deze schamas schrijven zien over het algemeen de atleet niet lopen. Persoonlijk vind ik het een voorwaarde om iemand toch geregeld te zien lopen om voor hem of haar schemas te schrijven. Wat ik in mijn praktijk als looptrainer nog wel eens tegenkom is dat een training te zwaar is voor iemand, terwijl bij navraag vaak wordt gezegd dat dit niet het geval is. Als je een loper of loopster ziet lopen kun je vaak heel goed waarnemen hoe het met hem of haar gaat. Een gerichte vraag en het aflezen van de gelaatsuitdrukking zeggen dan vaak veel meer dan een EMI waarde. Voordat overgegaan wordt tot schrijven van een loopschema moeten er eerst een paar zaken duidelijk zijn.
Wat is de lopersleeftijd of ervaring van de atleet?
Ik kwalificeer minder dan 3 jaar als onervaren. En meer dan 3 jaar als ervaren, maar dat meer moet dan ook echt regelmatig zijn. Niet 10 jaar gelopen en de laatste 4 jaar niets. Het heeft te maken met de belastbaarheid van iemand. Minder dan 3 jaar ga ik ervan uit dat de impact van de loopbeweging nog veel herstel vergt en daarmee ben je minder belastbaar dan iemand die al meerdere jaren loopt.
Wat is de doelstelling?
Persoonlijk vind ik de opbouw belangrijk, eerst maar eens trainen voor een 5 km uitlopen, dan eens kijken of een 10 km uitlopen er inzit en tussendoor een 5 km wedstrijd. Van daaruit kan er rustig worden uitgebreid. Na die 10 km komt er wat mij betreft eerst een tijdje geen verdere uitbouw maar een ruime periode waarin je varieert binnen die twee afstanden. Dan kan er uitgebouwd worden naar 10 EM (16 km) en halve marathon. Atleten die meer dan een HM hebben gelopen heb ik nog niet begeleid, maar ook daar zou ik kiezen voor een gewenning op die afstand.
Agenda:
Hoe vaak kun je per week trainen. Schoolgangers zitten met proefwerkweken, uitgaan, examens en tentamens. Mensen die trainen voor een marathon moeten veel kilometers maken dat betekent dan ze in een trainingweek veel met hardlopen bezig zijn. Vergeet daarbij ook niet dat de voorbereiding, aankleden en eventuele reistijden en ook nadien de douche en of massage bij de trainingstijd horen. Dit alles na een achturige werkdag exclusief de reistijden van en naar het werk. Kortom het gezin moet eveneens bereid zijn de marathon loper zijn marathon te laten lopen. Dit geld in mindere zin ook voor afstanden die kleiner zijn dat de marathon. De trainingen die buiten de wekelijkse bijeenkomsten vallen moeten op je agenda staan anders verworden ze tot een ondergeschoven kindje.
Gebruik van medicatie.
Sommige medicijnen hebben bijwerkingen die het trainen kunnen beïnvloeden. Het is van groot belang dat de trainer weet welke medicatie wordt gebruikt.
Hoeveel, hoe vaak
Hoeveel, hoe vaak en wanneer er getraind moet worden is afhankelijk van hoe ver men is in de ontwikkeling. Algemeen kan gesteld worden dat voor opbouw 3 keer per week nodig is. Onderhoud vraagt minimaal twee keer per week trainen. Het plannen van trainingsbijeenkomsten is weer afhankelijk van of men voldoende hersteld is. Wat er getraind moet worden , is gerelateerd aan prikkelbaarheid en plezier. Iemand die geen plezier heeft in intervallen moet je dan ook niet te veel intervaltrainingen laten afwerken. Je kunt deze intervaltraining bijvoorbeeld plannen in andere trainingen. Iemand die weinig plezier heeft in duurloopjes kun je bijvoorbeeld kortere duurloopjes laten afwisselen met oefeningen. En verder moet er zo breed mogelijk worden getraind, dus duurlopen in de vorm van LDLZPP (lange duurlopen zonder poespas met dank aan Jack Wouters), intervallen, kracht, snelheid, coördinatie en combinaties hiervan. Ik maak, als lopers hiermee willen gaan werken eens in de week een schema. Men moet dan wel terugmelden wat hun ervaring is geweest, op basis daarvan wordt dan weer een volgend schema gemaakt.
Kortom
Het maken van schemas is niet eenvoudig en altijd mensenwerk. Ik ben wel een voorstander van enige automatisering in de vorm van een computerprogramma maar dan nog moet het gestaafd worden aan de jongste bevindingen van de trainer. Lopers moeten bereid zijn om met schemas te werken. Het maken van een schema kost tijd die de trainer investeert. Lopers hebben dan ook een soort morele plicht om te gaan lopen volgens het schema. Gebeurt dit niet dient een trainer zich af te vragen of de tijdsinvestering wel zinvol is.
Veel loopplezier, Sietse Keun
© hardloopnieuws.nl
|
|
Colofon 
